اكهارت اورايي1
در 1125، يا بعد از آن درگذشت. مورخ آلماني كه در صومعههاي بنديكتي بامبرگ و كوروي زندگي كرد، در 1101، به زيارت بيتالمقدس رفت، و در 1106، از راه روم بازگشت، در 1108، به عنوان راهب دير جديد اورا، در فرانكيش ساله نزديك كيسينگن، تعيين شد؛ از حدود 1100، تا هنگام مرگش، سرگرم تدوين تاريخ جهان بود؛ اين تاريخ در نوع خود از بهترين تاريخهاي قرون وسطاست، و مسلماً بهخاطر تاريخ نيم سدهٴ آخرش، اهميت ويژهاي دارد. تاريخ او را اشتباهاً به كنراد ليختنويي ( ـ 1240) نسبت دادهاند. بوركهارت اورسپرگي (متولد بيبراخ، وفات: 1230)، براي سالهاي 1225 ـ 1226، و كنراد ليختنويي براي سالهاي 1226 ـ 1229، بر آن ذيل نوشتند. همچنين، اكهارت پس از 1114، گزارش نخستين جنگ صليبي را نوشت، كه اساساً از تاريخ فرانسويان اقتباس شده است.
اوتوي فريزينگي2
سيسترسيني و مورخ آلماني. در حدود 1114، در خانوادهٴ سلطنتي زاده شد، پدرش مارك گراف لئوپولد سوم (چهارم) اطريش بود، او برادر هوهنشتافن كنراد سوم (امپراتور در 1138 ـ 1152)، و عم فردريك اول بارباروسا (1152 ـ 1190)، بود. در پاريس تحصيل كرد. رهبان صومعهٴ مُريمن در بورگوندي از حدود 1136، سپس اسقف فريزينگ در باواريا. در 1158، در مُريمن درگذشت.
او شايد فيلسوفترين مورخ مسيحي در قرون وسطا، بود. نخستين كسي بود كه فلسفهٴ ارسطو را احتمالاً بهوسيلهٴ ترجمهٴ بويتيوس، در آلمان معرفي كرد. در يكي از جنگهاي صليبي شركت جست و در 1147، به بيتالمقدس رسيد. كتاب تاريخ وقايع دو شهر ــ يعني بيتالمقدس و بابل، دنياي روحاني و جسماني ــ از آثار اوگوستين و اُروسيوس سرمشق گرفته شده، و شامل اطلاعات تاريخي از ابتدا تا سال 1146، است. اوتو، راهب سنت بلاسيوس ( ـ 1223) تكملهٴ مهمي بر آن نوشته شامل تاريخ وقايع تا سال 1209. اوتوي فريزينگي شاهد بسياري از وقايعي بوده كه در آلمان، ايتاليا، و خاور نزديك رخ داده، و او آنها را بيان كرده است. او شرح حال برادرزادهاش فردريك بارباروسا3 را از حدود 1075 تا 1156 نوشت، شاگردش راهوين4 دنبالهٴ آن را تا 1160، تأليف كرد. فلسفهٴ تاريخ او تا حدود زيادي براساس شناخت حكمت الٰهي بود، كه